فستيوال فِتيش1
نگاهي به جشنوارهپرستي در عرصه هنر تصويرگري ايران
نگاهي منصفانه به فضاي هنري سالهاي اخير كشور مشخص ميكند كه جشنوارهپرستي در ميان قشر جوانتر هنرمندان بيداد ميكند؛ هنرمندانِ تازهنفس هر روز دنبال فراخوان جشنوارههاي داخلي و خارجي ميگردند و باور دارند كه با ارائۀ اثر به جشنوارهها و موفقيت در آنها شأن و مقام حرفهاي بهدست خواهند آورد. اين باور چنان جدي است كه نوجوانان خوشذوق، ورود خود به فضاي حرفهايِ هنر را با تاريخ ارسال اولين اثر خود به يك جشنواره همزمان ميدانند و تعداد آثار چاپ شدهشان در كاتالوگ جشنوارهها، برايشان معيار حرفهاي بودن و سابقه كار است.
همان نگاه منصف و دلسوز بيانگر عدم پيشرفت هنر كاربردي در جامعۀ ما نيز هست؛ اين سؤال مطرح است كه با داشتن اين همه هنرمند حرفهايِ جايزهبگير، چرا هنرهايي كاربردي همچون گرافيك و تصويرسازي و حتي كاريكاتور در عرصههاي كاركردي خود پيشرفت چنداني نداشته است؟ پس جشنوارههاي هنري به چه درد ميخورند؟ هدف از برگزاري اين جشنوارهها چيست؟ سود و زيان اين جشنواره براي فضاي هنري چهقدر است؟ نتايج اين جشنوارهها در بازار كار چه تأثيري دارد؟
ادامه مطلب
