UIC

این لوگو را برای طرح جلد آخرین شماره
ماه‌نامه فلسفی "خردنامه" همشهری كار كردم. 

چند وقت پیش این نوزاد گوشه یکی از یادداشت‌هايم متولد شد.
او يك توله ديو است؛ احتمالا از نوادگان همان ديو سفيد كه روزگاري
بازيگر نقش مقابل رستم خان خودمان بود... 

خط خطی فصلنامه‌اي تخصصی است در زمينه هنرهای انیمیشن، تصویرگری و کاریکاتور. خط خطی قصد دارد در فضایی که کمبود مباحث تئوریک در حوزه‌های پیش گفته احساس می‌شود مجالی باشد برای ارائه مقالات تخصصی .

فهرست مطالب این شماره: ...

سيمرغ از غرب و شرق
مريم نيكخواه ابيانه

اسفند ماه سال گذشته كتابي در برگيرندۀ آثار تصويرگران حاضر در وركشاپ هنرمند تصویرگر بریتانیایی پاتریک بنسون (Patrick Benson) منتشر و در اختيار تصويرگران و علاقه‌مندان به اين هنر قرار گرفت. اين كارگاه در بهمن ماه سال 85 پس از نمایشگاه گروه مجیک پنسل (Magic Pencil) که به همت انجمن تصویرگران و همکاری بخش فرهنگی سفارت بریتانیا در خانه هرمندان برگزار شده بود، با حضور بنسون یکی از اعضای این گروه و با موضوع داستان سيمرغ عطار نيشابوري برای منتخبی از تصویرگران ایرانی برگزار شد. بنسون تصویرگری قانونمند و وفادار به متن است و سعی می کند در چارچوب های آن آثار خود را خلق کند. اين تصويرگر 52 ساله تا به حال بیش از 24 کتاب داستان را تصویر کرده و با نویسنده هایی از جمله کنت گراهام (Kenneth Grahame)، رولد دال (Roald Dahl) و راسل هابان (Russell Hoban) همکاری داشته است.

پاتريك بنسون

با نگاهي گذرا به آثار خلق شده در اين كارگاه و مقايسه آن با اثر خود بنسون با موضوع داستان سيمرغ، تفاوت نوع برخورد او با تصویرگری در مقايسه با نوع برخورد تصویرگران ایرانی به سادگی به چشم می‌آید. به همین خاطر گفت وگویي کوتاه با برخي از شرکت کنندگان در کارگاه تصویرگری او در تهران داشتیم تا از نظرات این تصویرگران دربارۀ روش کار بنسون با خبر شویم:

از نظر شما چه تفاوت هایی بین تصویرگری شرقی (ایرانی) با تصویرسازی بنسون وجود دارد؟

مانلی منوچهری: اولین تفاوت، در سنت تصویرگری ما نسبت به تصویرسازی بنسون است. در آثار ما گرایش به آثار دو بعدی و انتزاعی بسیار زیاد است و در آثار بنسون به طبیعت، ایجاد پرسپکتیو و پرداختن به جزئیات و نور و سایه توجه شده و همچنین ایجاد فضایی فانتزی و باورپذیر برای مخاطب دارد. دوم بنسون در آثارش توجه به متن و گروه سنی مخاطب دارد گفتگوهایی که بین نویسنده، تصویرگر و ناشر شکل می گیرد با این هدف است که تصویر تا آن جا که ممکن است بیان کننده روحیات متن و مکمل آن باشد و به ارتقاء آن کمک کند؛ در حالیکه در ایران متاسفانه ارتباط متن و تصویر با مخاطب، در درجات بعدی اهمیت قرار دارند و مخاطب شکل مجازی دارد. تصویرگران بیشتر به ارايه آثاری هنرمندانه و نو می اندیشد و تحقیقی در رابطه با نیازهای گروه سنی مخاطب و میزان درک کودک از تصویر انجام نمی شود. تفاوت دیگر در مدت زمانی است که او برای انجام یک پروژه صرف می کند. پیش طرح های مختلف، تمرکز و زندگی طولانی با یک موضوع باعث می شود که کار عمیق تر، با قدرت بیشتر و هماهنگ تر با موضوع پیش  رود؛ حال آنکه تصویرگری در ایران خیلی شتابزده و در زمان محدود اتفاق می افتد که البته دلیل عمده آن مسایل اقتصادی است. چون تفاوت زیادی بین دستمزدهای تصویرگری در ایران و انگلستان وجود دارد...