یکی از دوستام از من خواست که درباره موندریان یه مطلب به قول خودش "دلی" بنویسم. برام جذاب شد و قبول کردم. اما یک مساله ای بود، انتهای مسیر موندریان را مالویچ چند سال زود رفته بود. او در انتها به سفید روی سفید و سیاه روی سیاه رسید یعنی عمالا مینیمال مینیمال یا عبارت دیگر هیچ. خب راستش نوشتن درباره مسیری که در انتهایش هیچه برای من کمی سخته. احتمالا آرمان گرایی احتمال قبول پوچگرایی را از من می گیره ... نمی دانم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 7:51 توسط علي هاشمي شهركي
|
